examiner noun [ɪgʹzæmɪnə]

	1. იხ. examine + -er² I 1; 2. გამომცდელი; to satisfy the examiners გამოცდაზე დამაკმაყოფილებელი ნიშნის მიღება; 3. მკვლევარი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ექსპერტი; 5. მოძვ. გამომძიებელი. [ მოკლე ვერსია ]

examinee

examining