ensemble noun [ɒnʹsɒmbl, ɑ:nʹsɑ:mbl]

	ფრანგ. 1. ერთიანობა, ერთიანი / განუყოფელი მთლიანობა; 2. შეთანხმებულობა, შეწყობილობა (ორკესტრის შემსრულებელთა, მსახიობთა და ა.შ.); 3. კოსტიუმი / ჩაცმულობა, რომელიც რამდენიმე ერთმანეთთან შეხამებული კომპონენტისაგან და აქსესუარისაგან შედგება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ავეჯის გარნიტური; 5. 1) ანსამბლი (მუსიკოსთა ან მომღერალთა კოლექტივი); 2) კორდებალეტი; 3) არქიტექტურული ანსამბლი; 6. მუსიკალური ნაწარმოები რამდენიმე შემსრულებლისათვის (დუეტი, ტრიო და ა.შ.); 7. მათ. სიმრავლე, ერთობლიობა, ანსამბლი. [ მოკლე ვერსია ]

ensear

ensepulchre