dispensation noun [͵dɪspɛnʹseɪʃn]

	1. 1) დარიგება, გაცემა; dispensation of food საკვები პროდუქტების დარიგება; dispensation of pensions პენსიების გაცემა; 2) დასარიგებელი / გასაცემი რამ; 2. 1) მართვა, მმართველობა; აღსრულება; 2) მოძვ. მმართველის თანამდებობა; 3. (with) თავიდან მოშორება / მოცილება; რაიმესგან განთავისუფლება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ., რელიგ. განსაკუთრებულ შემთხვევაში მინიჭებული ნებართვა (წესის დარღვევისა, აღთქმის გატეხისა და ა.შ.); გამონაკლისის დაშვების ნებართვა; marriage dispensation ქორწინების უფლება ნათესავთა შორის; 5. რელიგ. ღვთაებრივი განგება; 6. რელიგ. მცნება, რჯული; the Mosaic dispensations მოსეს რჯული; Christian dispensations ქრისტიანული მცნებანი. [ მოკლე ვერსია ]

dispensary

dispensatory I