dismiss verb [dɪsʹmɪs]

	1. 1) გაშვება (გაუშვებს); დათხოვნა; to dismiss the assembly საკრებულოს დათხოვნა; he dismissed a visitor მნახველი ზრდილობიანად დაითხოვა / უკან გააბრუნა; the teacher dismissed the class მასწავლებელმა კლასი გაუშვა; 2) სამხ. მწყობრის დაშლა (˂და˃შლის); dismissed! დაიშალეთ! (ბრძანება); 2. 1) სამსახურიდან დათხოვნა (˂და˃ითხოვს), განთავისუფლება, გადაყენება; to dismiss a servant მსახურის დათხოვნა; to be dismissed from the army / from service / არმიიდან / სამხედრო სამსახურიდან დათხოვნა, დემობილიზება; 2) სამხ. შვებულებაში გაშვება (˂გა˃უშვებს); 3. უარყოფა (უარყოფს), უკუგდება; to dismiss doubts ეჭვების უკუგდება; to dismiss the idea, to dismiss a matter from one's thoughts რაიმე აზრის / ფიქრის თავიდან ამოგდება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. კამათის, მსჯელობის დამთავრება (˂და˃ამთავრებს); to dismiss the issue საკითხზე მსჯელობის შეწყვეტა; 5. სპორტ. ბურთის ტყორცნა (ტყორცნის), სროლა (კრიკეტი); 6. იურ. 1) პატიმრობიდან განთავისუფლება (˂გა˃ათავისუფლებს); 2) საქმის შეწყვეტა (˂შე˃წყვეტს); 3) სარჩელის უარყოფა (უარყოფს); to dismiss a case სარჩელზე უარის თქმა. [ მოკლე ვერსია ]

dismemberment

dismissal