disjunctive II adjective [dɪsʹdʒʌŋktɪv]

	1. გამყოფი, განმაცალკევებელი, გამთიშველი; 2. ლოგ. დიზიუნქციური; მაცალკევებელი; disjunctive proposition [syllogism] დიზიუნქციური მსჯელობა [სილოგიზმი]; 3. წიგნ. ალტერნატიული; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გრამ. მაცალკევებელი, განმაცალკევებელი; disjunctive conjunction მაცალკევებელი კავშირი; disjunctive question განმყოფი / განმაცალკევებელი კითხვა. [ მოკლე ვერსია ]

disjunctive I

disjuncture