 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. ზიზღი (ეზიზღება); უგულებელყოფა, არად ჩაგდება; to disdain flattery ʘ მლიქვნელობა / პირმოთნეობა სძულს; to disdain an offer წინადადების უგულებელყოფა, არად ჩაგდება; 2. საკუთარი ღირსებისათვის შეუფერებლად მიჩნევა (მიაჩნია); ʘ თაკილობს, არ კადრულობს; to disdain to notice / noticing / an insult შეურაცხყოფისათვის ყურადღების მიქცევის საკუთარი ღირსებისათვის შეუფერებლად მიჩნევა; she disdained to reply მან პასუხის გაცემა ითაკილა; 3. მოძვ. აღშფოთება (აღაშფოთებს; აღშფოთდება), ზიზღის გამოწვევა / მოგვრა. |
||||
 |
 |
|||
| disdain I | disdainful |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
