discredit I noun [dɪsʹkrɛdɪt]

	1. უნდობლობა; ეჭვი; to throw / to cast / discredit on (his previous evidence) (მისი წინა ჩვენების) ეჭვქვეშ დაყენება; 2. დისკრედიტაცია, კომპრომეტაცია; სირცხვილი, შერცხვენა; to our discredit ჩვენდა სამარცხვინოდ; to bring discredit upon oneself საკუთარი თავის დისკრედიტირება / კომპრომეტირება; to bring smb. into discredit ვისიმე დისკრედიტირება; to fall / to come / into discredit თავის შერცხვენა, თავის მოჭრა; 3. სამარცხვინო / თავის მომჭრელი რამ; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. კომერციული კრედიტის დაკარგვა. [ მოკლე ვერსია ]

discovery

discredit II