 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. დაბნევა (დააბნევს), შეცბუნება, აღელვება; she was disconcerted to hear that she would have to make speech ძალიან აღელდა, როცა შეიტყო, რომ სიტყვით უნდა გამოსულიყო; I was disconcerted by her questions მისმა შეკითხვებმა ძალიან ამაღელვა; 2. ჩაშლა (ჩაშლის), ჩაფუშვა (გეგმებისა). |
||||
 |
 |
|||
| discomposure | disconcerted |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
