discipline I noun [ʹdɪsəplɪn]

	1. დისციპლინა, წესრიგი; school [military] discipline სასკოლო [სამხედრო] დისციპლინა; to keep / to maintain / discipline დისციპლინის დაცვა; 2. დისციპლინიანობა, დისციპლინა; noted for his discipline თავისი გამგონობით / დამჯერობით ცნობილი; 3. 1) სწავლება, წვრთნა; intellectual discipline გონების წვრთნა / გავარჯიშება; 2) სამხ. იშვ. მკაცრი სამხედრო წვრთნა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ცოდნის დარგი, დისციპლინა; 5. 1) დასჯა; discipline with the rod გაწკეპვლა, გაროზგვა; 2) ეკლ. საკანონო, ეპიტიმია; ხორცის მოკვდინება; 3) შოლტი, მათრახი; 6. ეკლ. ეკლესიის წევრთა ქცევის წესები. [ მოკლე ვერსია ]

disciplinatory

discipline II