disallow verb [͵dɪsəʹlaʊ]

	1. უარის თქმა (იტყვის, ეტყვის) რისამე აღიარებაზე, უფლების ან პრივილეგიის მიცემაზე, ვისიმე თხოვნის დაკმაყოფილებაზე; ვისიმე წინადადების უკუგდება; to disallow a claim იურ. სარჩელზე უარის თქმა; 2. 1) უარყოფა (უარყოფს), არჩათვლა; to disallow a goal გატანილი ბურთის არჩათვლა; 2) ʘ არ სურს აღიარება / დაშვება, რომ რაიმე გონივრულია, მართალია ან ნამდვილად არსებობს; 3. აკრძალვა (აკრძალავს), ʘ ნებას / უფლებას არ აძლევს; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოძვ. დაძრახვა (დაძრახავს); ʘ ქებას ვერ იმეტებს. [ მოკლე ვერსია ]

disalignment

disallowance