diapason noun [͵daɪəʹpeɪzən, -s-]

	1. დიაპაზონი, რისამე მოქმედების არე; 2. მუს. 1) დიაპაზონი; 2) ოქტავა ბერძნულ მუსიკაში; 3) ორგანის მთავარი რეგისტრი; 3. მუს. 1) ბგერის სიმაღლე; 2) კამერტონი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ხმიერობა, ჟღერადობა (მელოდიისა); 5. მოძვ. სრული ჰარმონია, კეთილხმოვანება. [ მოკლე ვერსია ]

diapasm

diapause