desolate II verb [ʹdɛsəleɪt]

	1. გაუკაცრიელება (˂გა˃აუკაცრიელებს), დაცლა; to desolate a home / a hearth / ამაღლ. სახლის / მშობლიური კერის მიტოვება; the city was desolated by the plague შავმა ჭირმა ქალაქის მოსახლეობა გაწყვიტა; 2. აოხრება (ააოხრებს), გავერანება, გაპარტახება; to desolate a country ქვეყნის გაჩანაგება; to desolate the houses სახლების გაპარტახება / გაძარცვა; 3. 1) მიტოვება (მიატოვებს), მიგდება; 2) გაუბედურება (გააუბედურებს), სასოწარკვეთილებამდე მიყვანა; to desolate a heart გულის დადარდიანება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ამერ. საუბ. სინანულის გამოწვევა (˂გამო˃იწვევს), გულის დაწყვეტა; I am desolated to have you go დასანანია / გული მწყდება, რომ მიდიხარ. [ მოკლე ვერსია ]

desolate I

desolately