denounce verb [dɪʹnaʊns]

	1. გაკიცხვა (˂გა˃კიცხავს), დაგმობა; დადანაშაულება; მხილება; to denounce smb. for theft ვისიმე ქურდობაში დადანაშაულება; to denounce smb. as an impostor ვისიმე თაღლითობაში მხილება; 2. დენონსაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), დენონსირება; დარღვევა, გაუქმება; to denounce a treaty ხელშეკრულების დენონსირება; to denounce a truce სამხ. განცხადების გაკეთება დაზავების ვადაზე ადრე შეწყვეტის შესახებ; 3. 1) ʘ მოასწავებს; 2) მუქარის გამოხატვა (გამოხატავს) ითქმის გამოხედვის, ჟესტის და მისთ. შესახებ; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. დაბეზღება (˂და˃აბეზღებს), დასმენა; 5. მოძვ. გამოცხადება (˂გამო˃აცხადებს); ◇ to denounce to the horn შოტლ. ისტ. კანონგარეშე გამოცხადება. [ მოკლე ვერსია ]

dénouement

denouncer