consentient adjective [kənʹsɛntɪənt, -sɛnʃnt]

	1. წიგნ. ერთსულოვანი; ერთპირი; 2. (to) 1) თანახმა რომ არის, რომ ეთანხმება; 2) რომ შეესაბამება / შეესატყვისება.

consentant

consequence