conqueror noun [ʹkɒŋkərə(r)]

	1. დამპყრობელი, დამპყრობი; გამარჯვებული, მძლეველი; the Conqueror ისტ. უილიამ დამპყრობელი; 2. სპორტ. საუბ. გადამწყვეტი თამაში / პარტია.

conquer

conquest