concoction noun [kənʹkɒkʃn]

	1. საჭმლის, სასმლის მომზადება, კეთება; 2. მოფიქრება (გეგმისა, მოთხრობის სიუჟეტისა და ა.შ.); 3. მონაგონი, მონაჩმახი; his affidavit was a concoction from beginning to end მისი ჩვენება თავიდან ბოლომდე მონაჩმახი იყო; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სპეც. 1) კონცენტრატი; 2) კონცენტრირება; შესქელება. [ მოკლე ვერსია ]

concoct

concomitance