conclusive adjective [kənʹklu:sɪv]

	1. დასკვნითი; 2. 1) გადამწყვეტი, საბოლოო; 2) დამაჯერებელი, სარწმუნო; conclusive evidence უცილობელი / უდავო მტკიცებულება.

conclusion

conclusively