collector noun [kəʹlɛktə(r)]

	1. იხ. collect² II + -or¹ 1; 2. 1) კრებულის შემდგენელი; 2) კოლექციონერი, შემგროვებელი; 3. 1) ამკრეფი (გადასახადისა, იჯარის ქირისა და მისთ.); 2) კონტროლიორი, ბილეთების შემმოწმებელი (რკინიგზაზე); 3) კომერც. ინკასატორი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ელექტრ. კოლექტორი, შემკრები / მაგროვებელი ელექტროდი (ტრანზისტორისა); 5. ტექ. კოლექტორი; შემკრები. [ მოკლე ვერსია ]

collectivize

colleen