cockpit noun [ʹkɒkpɪt]

	1. 1) მცირე მოედანი რომელზედაც მამლებს აჩხუბებენ; 2) გადატ. ბრძოლის ასპარეზი; the cockpit of Europe მოძვ. ბელგია (როგორც ევროპის სახელმწიფოთა ბრძოლის ასპარეზი); 2. ზღვ. კოკპიტი (ღია ჩაღრმავებული სათავსი ეკიპაჟისათვის კატარღაზე, ბაიდარაზე და ა.შ.); 3. 1) ავ. პილოტის ან ეკიპაჟის კაბინა (თვითმფრინავისა, შვეულმფრენისა); 2) ავტ. ღია კაბინა (სარბოლი მანქანის მძღოლისა).

cockneydom

cockpit style