cloister II verb [ʹklɔɪstə(r)]

	1. მონასტერში გამომწყვდევა (˂გამო˃ამწყვდევს) 2. (აგრ. oneself) განმარტოება (განმარტოვდება), გაცლა, წასვლა (საზოგადოებისაგან).

cloister I

cloisteral