clench II verb [klɛntʃ]

	1. 1) ხელის მომუჭვა (მომუჭავს), მუშტის შეკვრა; he clenched his hands into hard fists მუშტები მაგრად შეკრა; 2) კბილის კბილზე დაჭერა (დააჭერს), ყბების მოჭერა; 3) ხელში მაგრად ჭერა (უჭირავს); 2. მტკიცე გადაწყვეტილების მიღება (˂მი˃იღებს); to clench a matter საქმის საბოლოოდ გადაწყვეტა; 3. გამაგრება (˂გა˃ამაგრებს) ნერვებისა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. = clinch II. [ მოკლე ვერსია ]

clench I

clenched