cleek II verb [kli:k]

	(claught, claucht; cleeked [-t]) უპირატ. შოტლ. 1. წავლება (წაავლებს) ხელისა, პირისა; ჩავლება (ხელისა); გამოდება (კავისა); მოხვეტა (მოხვეტს); 2. ხელის გაყრა (გაუყრის), ხელიხელგაყრილი სიარული.

cleek I

clef