chain II verb [tʃeɪn]

	1. (აგრ. up) მიჯაჭვა (მიაჯაჭვავს), ჯაჭვით დაბმა / მიბმა; ჯაჭვით გადაბმა; chained to the wall კედელზე მიჯაჭვული; chained book ისტ. ჯაჭვით დაბმული წიგნი (შუა საუკუნეების ბიბლიოთეკებში); to chain prisoners together პატიმრების ბორკილებით ერთმანეთზე გადაბმა; to chain (up) the dog ძაღლის ჯაჭვით დაბმა; 2. 1) ბორკილებში ყოლა (ჰყავს); 2) გადატ. მიჯაჭვა (მიაჯაჭვავს); chained to the desk საწერ მაგიდაზე მიჯაჭვული; horror chained his steps შიშისაგან ნაბიჯიც ვერ გადადგა, შიშმა ადგილს მიაჯაჭვა; 3. 1) კარის ჯაჭვით დაკეტვა (˂და˃კეტავს); 2) მოძრაობის გადაკეტვა (გადაკეტავს); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მანძილის გაზომვა (˂გა˃ზომავს) საზომი ლენტით ან ჯაჭვით; 5. მოძვ. შემოვლება (შემოავლებს); ◇ to chain off (ნაკვეთის) მოზომვა / გადაზომვა საზომი ჯაჭვით. [ მოკლე ვერსია ]

chain I

chain armour