caricature I noun [ʹkærɪkətʃʊə(r), ამერ. -tʃə(r)]

	1. კარიკატურა (ვინმეზე); ვინმეს დამახინჯებულად / სასაცილოდ გამოსახვა; caricature of justice კარიკატურა მართლმსაჯულებაზე, მართლმსაჯულების გამასხარავება; 2. დაცინვა, პაროდირება; სატირა, პაროდია (ლიტერატურული, სცენური); propensity to caricature მიდრეკილება ვინმეს გამასხარავებისადმი; a talent for caricature სატირულად გამოსახვის ნიჭი; 3. უხეირო / უნიჭო მიბაძვა / იმიტაცია.

caribou

caricature II