broken-down adjective [͵brəʊkənʹdaʊn]

	1. ჯანგატეხილი, მოტეხილი; 2. გატეხილი (მწუხარებისაგან და მისთ.); 3. ვეტ. დავარდნილი, სამუშაოდ უვარგისი (ითქმის ცხენის შესახებ); a broken-down horse ჯაგლაგი ცხენი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მწყობრიდან გამოსული, გაფუჭებული; ცუდ მდგომარეობაში მყოფი (ითქმის მანქანის და ა.შ. შესახებ); a broken-down old building ამორტიზებული ძველი შენობა. [ მოკლე ვერსია ]

broken circuit

broken-hearted