brittle adjective [ʹbrɪtl]

	1. 1) მყიფე, მტვრევადი; brittle glass მსხვრევადი მინა; brittle bones = brittle bone disease; 2) არამყარი; a brittle friendship [marriage] არამყარი მეგობრობა [ქორწინება]; 2. მოძვ. მოკვდავი; 3. გაღიზიანებული; ნერვიული; ადვილად რომ ღიზიანდება / ბრაზდება; ფხუკიანი; brittle tone გაღიზიანებული ტონი; a brittle personality ფიცხი / ფხუკიანი ადამიანი; a brittle nature ფიცხი / ფხუკიანი ხასიათი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მკვეთრი (ითქმის ხმის / ბგერის შესახებ); a brittle sound მკვეთრი ბგერა; 5. ცივი, ანგარიშიანი, უგრძნობელი; a brittle and selfish woman გულცივი და ეგოისტი ქალი. [ მოკლე ვერსია ]

Briton

brittle bone disease