breeding noun [ʹbri:dɪŋ]

	1. გამრავლება (ცხოველებისა / მცენარეებისა ბუნებრივ პირობებში); spring is the season of breeding for birds გაზაფხული ფრთოსანთა გამრავლების პერიოდია; in-and-in breeding = inbreeding; 2. 1) მოშენება, გამრავლება (ცხოველებისა / მცენარეებისა სელექციური შერჩევით); sheep breeding მეცხვარეობა; 2) ჯიშის გამოყვანა / გაუმჯობესება; 3. აღზრდა; განათლება; he received his breeding at Oxford განათლება ოქსფორდში მიიღო; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. კარგი მანერები; გაზრდილობა; თავდაჭერილობა; a man of fine breeding კარგად აღზრდილი ადამიანი; 5. ფიზ. ბირთვული სათბობის გაფართოებული აღწარმოება; ⌇ breeding site ჩიტების საბუდარი; breeding nursery სასელექციო საშენი; breeding place ენტ. გამრავლების ადგილი; breeding sow დედა ღორი; ნეზვი; breeding stock მოსაშენებელი საქონელი; breeding season / period / ზოოლ. გამრავლების სეზონი (ცხოველებისა); breeding strains ს.-მ. შთამომავლობა დედის მხრიდან; ელიტა (სელექციის შედეგად გამოყვანილი მცენარის ან ცხოველის საუკეთესო ეგზემპლარი). [ მოკლე ვერსია ]

breeder reactor

breeding ground