breed II verb [bri:d]

	(bred) 1. 1) გამრავლება (˂გა˃მრავლდება); ნამატის მოცემა; to breed true ჯიშიანი ნამატის მოცემა; to breed like rabbits ბოცვრებივით სწრაფად გამრავლება; 2) მუცლით ტარება (ატარებს); გამოსაჩეკად ჯდომა; 3) დიალ. ფეხმძიმედ ყოფნა (ფეხმძიმედაა); 2. მოშენება (˂მო˃აშენებს), გამრავლება; to breed cattle [hens, ducks] რქოსანი საქონლის [ქათმების, იხვების] მოშენება; 3. აღზრდა (აღზრდის), სწავლა; to breed smb. to the law ვინმესთვის იურიდიული განათლების მიცემა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გამოწვევა (˂გამო˃იწვევს), ʘ ბადებს; this kind of thinking breeds intolerance ამგვარი აზროვნება შეუწყნარებლობას ბადებს; poverty breeds illness სიღარიბეს ავადმყოფობა მოაქვს; to breed wars ომების გამოწვევა; war breeds misery and ruin ომს სიღატაკე და ნგრევა მოაქვს; ◇ to breed in and in ქორწინებები ნათესავებს შორის თაობიდან თაობაში; to breed out and out ქორწინების დაუშვებლობა / აკრძალვა ნათესავებს შორის; what is bred in the bone will not come out of the flesh ანდ. ≅ არ გათეთრდების ყორანი, რაც უნდა ხეხო ქვიშითა. [ მოკლე ვერსია ]

breed I

breeder