bonnet I noun [ʹbɒnɪt]

	1. 1) ქალის უფარფლებო ქუდი; კაპორი; 2) ბავშვის ჩაჩი; 2. მამაკაცის შოტლანდიური ქუდი / ბერეტი; to vail / to vale / the bonnet მოძვ. ქუდის მოხდა პატივისცემის ნიშნად; 3. ფრთებისაგან გაკეთებული თავსაბური (ამერიკელი ინდიელებისა); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. თაღლითის ან შულერის დამხმარე (განსაკ. ის, ვინც ხელს უწყობს ფასების გაზრდას აუქციონით ვაჭრობის დროს); 5. 1) ავტ. კაპოტი (ძრავასი); 2) ტექ. გარსაცმი, ხუფი; ◇ to fill smb.'s bonnet ა) ვინმეს ადგილის დაკავება; ბ) ʘ ვინმეს ბადალია / ტოლია ყველაფერში; a bee in one's bonnet იხ. bee ◇. [ მოკლე ვერსია ]

bonne bouche

bonnet II