bond¹ II verb [bɒnd]

	1. 1) შეერთება (˂შე˃აერთებს), ერთმანეთს მიერთება, მიმაგრება; 2) (აგრ. with) მტკიცე კავშირის დამყარება (˂და˃ამყარებს); კავშირის განმტკიცება; 2. ქონების დაგირავება (აგირავებს); 3. ბანკ., ფინ. სესხის ვალდებულებაზე ხელის მოწერა (მოაწერს); იპოთეკის გაფორმება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ფინ. ფასიანი ქაღალდების / ობლიგაციების / ბონების გამოშვება (˂გამო˃უშვებს); 5. საქონლის საბაჟოში დატოვება (˂და˃ტოვებს) დაწესებული გადასახადის დაფარვამდე; 6. მშენ. აგურების წყობის შეკვრა (შეკრავს), გადაბმა. [ მოკლე ვერსია ]

bond¹ I

bond² I