blow² I noun [bləʊ]

	1. 1) დაბერვა; ჩაბერვა; დაქროლა; to get oneself a blow სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვა; 2) ცხვირის მოხოცვა; 2. 1) ჩასაბერი საკრავის ხმა; 2) ცხვირის მოხოცვის ხმა; 3. ვეშაპის ჭავლი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. საუბ. 1) ბაქიაობა, ტრაბახი; 2) ტრაბახა, ბაქია; 5. ტექ. 1) ბერვა; 2) ბესემერება; 6. გეოლ. მადნის ძარღვის გამოსვლა დღისეულ ზედაპირზე; 7. სლ. 1) შესვენება; შესვენება თამბაქოს მოსაწევად ან საჭმელად; 2) = blowout 2; 8. კვერცხის დება (ბუზების მიერ); 9. სლ. კოკაინი. [ მოკლე ვერსია ]

blow¹

blow² II