blitz I noun [blɪts]

	1. რაც ელვისებური სისწრაფით / ერთბაშად დიდი ძალების / ენერგიის კონცენტრირებით კეთდება; advertising blitz სარეკლამო ბლიც-კამპანია; we had a cleaning blitz before my parents came home ჩემი მშობლების დაბრუნებამდე სახლი ელვისებური სისწრაფით მივალაგეთ; 2. (on) საუბ. მოულოდნელი თავდასხმა; 3. სამხ. 1) მოულოდნელი საჰაერო თავდასხმა / რეიდი; მასირებული საჰაერო დაბომბვა; 2) (the B.) ისტ. გერმანიის საჰაერო თავდასხმათა სერია ინგლისზე (II მსოფლიო ომში; 1940 წლის აგვისტო-სექტემბერი); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. = blitzkrieg. [ მოკლე ვერსია ]

blithesome

blitz II