blind III verb [blaɪnd]

	1. 1) დაბრმავება (˂და˃აბრმავებს); he was blinded by a piece of shrapnel ჭურვის ნამსხვრევმა დააბრმავა; 2) თვალის მოჭრა (˂მო˃სჭრის), დროებით დაბრმავება; I was blinded by the sun მზის სიკაშკაშემ თვალი მომჭრა; he was blinded by the spotlight პროჟექტორის სინათლემ თვალი მოსჭრა; 3) (to) დაბრმავება (დააბრმავებს), ʘ სწორად განსჯის უნარს დაუკარგავს; her beauty blinded him to her faults ქალის სილამაზით დაბრმავებული, მის ნაკლს ვეღარ ამჩნევდა; 2. 1) დაბნელება (˂და˃აბნელებს), ჩამობნელება; darkness blinded the sky ცა ჩამობნელდა, ცას ბინდი გადაეფარა; shrubbery blinded all the windows ბუჩქები ფანჯრებს აბნელებდნენ; 2) დაჩრდილვა (˂და˃ჩრდილავს); her beauty blinded all the rest თავისი სილამაზით ყველა დაჩრდილა; 3. დამალვა (˂და˃მალავს); დაფარვა; მოტყუება; to blind the real state of affairs რეალური საქმის ვითარების დამალვა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. საუბ. ქროლა (მიქრის); he blinded along the road at fifty miles an hour საათში 50 მილის სისწრაფით მიაქროლებდა მანქანას; 5. სამხ. დაბლინდაჟება (˂და˃აბლინდაჟებს); 6. ფოტ. დიაფრაგმირება (˂და˃ადიაფრაგმებს). [ მოკლე ვერსია ]

blind II

blindage