 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
(befell; befallen)
1. ლიტ. შემთხვევა (˂შე˃ემთხვევა); დამართება; წილად ხვდომა (უპირატ. ითქმის უსიამოვნების შესახებ); they were unaware of the fate that was to befall them არ იცოდნენ, თუ რა გასაჭირი მოელოდათ; a dreadful misfortune has befallen the family ოჯახს საშინელი უბედურება დაატყდა თავს; a strange fate befell him უცნაური ბედი ხვდა წილად; what befell him? რა დაემართა? I fear some evil will befall ვშიშობ, რომ უბედურება მოხდება; 2. მოძვ. (to) 1) ʘ შეეფერება, შესაფერისია; 2) ʘ რამეს შეეხება. |
||||
 |
 |
|||
| beezer | befallen |
 |
 მეზობელი სიტყვები |
 |
|
უკანასკნელი დამატებები |
|
