bedder noun [ʹbɛdə(r)]

	1. იხ. bed II + -er² I 1; 2. დიალ. ავეჯის გადამკვრელი, მომფარდაგებელი; 3. უნივ. 1) სლ. მოსამსახურე, რომელიც ლოგინს აგებს; 2) საწოლი ოთახი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ნიადაგში გადარგული მცენარე; 5. სპეც. ქვედა დოლაბი, წისქვილის ქვა. [ მოკლე ვერსია ]

beddabble

bedding