beam II verb [bi:m]

	1. გამოსხივება (˂გამო˃ასხივებს); ნათება, კაშკაში; 2. სიხარულისაგან და ა.შ. ბრწყინვა (უბრწყინავს), გაღიმება; she beamed with delight სიამოვნებისაგან სახე უბრწყინავდა; the baby beamed at me ბავშვმა გაბადრულმა გამიღიმა; her countenance [eyes] beamed with happiness ბედნიერებისაგან სახე [თვალები] გაჰბრწყინებოდა; 3. ფიზ. 1) კონებად გამოსხივება (˂გამო˃ასხივებს); 2) კონებად თავის მოყრა (˂მო˃უყრის) / კონცენტრირება (ითქმის სხივების შესახებ); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. რად., ტელევ. გადაცემის კონკრეტული ადგილისათვის წარმართვა (წარმართავს) / მიმართვა (მაგ. სატელიტის მეშვეობით); შორ მანძილზე გადაცემა / ტრანსლირება; the match was beamed live by satellite სატელიტის მეშვეობით მატჩი პირდაპირ ეთერში უჩვენეს; 5. სპეც. 1) რადიოლოკაციური მეთოდით აღმოჩენა (აღმოაჩენს); 2) სხივზე გამიზვნა (გამიზნავს). [ მოკლე ვერსია ]

beam I

beam compass