authorize verb [ʹɔ:θəraɪz]

	1. ნების დართვა (˂და˃რთავს), სანქციონირება; სანქციის მიცემა; the government authorized a housing project მთავრობამ მოიწონა საბინაო მშენებლობის გეგმა; 2. უფლების მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს), უფლებებით / უფლებამოსილებით აღჭურვა, რწმუნებულების მიცემა; to authorize smb. to act for a person ვინმესთვის ვისიმე სახელით მოქმედების უფლების მინიჭება; 3. გამართლება (˂გა˃ამართლებს); ახსნა; his conduct can be authorized მის საქციელს გამართლება აქვს; customs authorized by time დროით გამოცდილი ადათ-წესები; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. იურ. კანონიერად ცნობა (ცნობს), ლეგალიზება. [ მოკლე ვერსია ]

authorization

authorized