attrition noun [əʹtrɪʃn]

	1. 1) ხეხვა, ხახუნი; 2) ხეხვით / ხახუნით გაცვეთა / დალევა / განლევა; 2. 1) დაუძლურება, დაძაბუნება, ღონის გამოლევა; 2) სამხ. მოწინააღმდეგის თანდათანობითი დაუძლურება / სულიერად გატეხა (ხშირი / შემაწუხებელი თავდასხმებით ან მედგარი წინააღმდეგობით); war of attrition ომი დაუძლურებაზე; 3. 1) გეოლ. აბრაზია; 2) გამოფხეკა, ამოფხეკა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. რელიგ. ატრიცია, არშეცოდება, ცოდვის ჩაუდენლობა (განკითხვის შიშით და არა ღვთის სიყვარულით); 5. განთესვა (სტუდენტებისა, თანამშრომლებისა და ა.შ.); კლება, შემცირება (პერსონალისა). [ მოკლე ვერსია ]

attrit

attrition mill