attribution noun [͵ætrɪʹbju:ʃn]

	1. რისამე მიწერა, მიკუთვნება (ვინმესთვის ან რაიმესთვის); the attribution of guilt to the accused დანაშაულის მიწერა ბრალდებულისათვის; 2. ხელოვნ., ლიტ. ატრიბუცია (მწერლობისა და ხელოვნების ანონიმურ ნაწარმოებთა ავტორის დადგენა); 3. არქ. რისამე ჩუქება, ბოძება, წყალობა; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მოძვ. ძალაუფლება, კომპეტენცია (მმართველისა, მინისტრისა, დელეგატისა და ა.შ.); ◇ not for attribution წყაროზე მითითების გარეშე (გამოსაცემად). [ მოკლე ვერსია ]

attribute II

attributive I