attenuation noun [ə͵tɛnjʊʹeɪʃn]

	1. გამოფიტვა, დასუსტება; 2. გათხევადება, გაზავება; 3. ბიოლ. ატენუაცია, დასუსტება (განსაკ. ვირუსის ვირულენტობისა); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. სპეც. 1) მილევა, ჩაქრობა; 2) განბნევა; 5. გეოლ. მილევა (ნასხლეტისა); გათხელება (ქანებისა); ⌇ attenuation constant ელექტრ. მილევის კოეფიციენტი. [ მოკლე ვერსია ]

attenuated

attenuator