ascend verb [əʹsɛnd]

	1. 1) (აგრ. up) ასვლა (ავა); the mist ascended from the valley ნისლი ხეობიდან ზემოთ ადიოდა; to ascend a mountain მთაზე ასვლა; to ascend a river მდინარის სათავესთან ასვლა / მისვლა; to ascend the throne პოეტ. ტახტზე ასვლა; 2) პოეტ. ამაღლება (ამაღლდება); 2. სამსახურში და ა.შ. დაწინაურება (˂და˃წინაურდება); to ascend to the climax of oneʹs glory დიდების მწვერვალის მიღწევა; 3. წიგნ., რელიგ. ამაღლება (ამაღლდება); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. გამოსვლა (გამოდის), ʘ გამომდინარეობს; წარმომავლობა (რაიმესგან); he ascends lineally პირდაპირი / აღმავალი ხაზით ენათესავება; 5. ასტრ. ამოსვლა (ამოდის); 6. ავ. სიმაღლის აღება (აიღებს). [ მოკლე ვერსია ]

ascaris

ascendancy