articulation noun [ɑ:͵tɪkjʊʹleɪʃn]

	1. წიგნ. აზრის, გრძნობის და ა.შ. სიტყვებით გადმოცემა; the articulation of his theory მისი თეორიის სიტყვებით გადმოცემა; 2. 1) დანაწევრებული / მკაფიო გამოთქმა / წარმოთქმა; 2) ფონეტ. არტიკულაცია; double articulation ორმაგი არტიკულაცია; held articulation შეყოვნებული არტიკულაცია; nazal articulation ცხვირისმიერი არტიკულაცია; palatalized articulation პალატალიზებული / შერბილებული არტიკულაცია; 3. 1) ანატ., ზოოლ. სახსარი; 2) ბოტ. მუხლი, ღეროსთან ფოთლის და ა.შ. მიმაგრების ადგილი; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ტექ. 1) შენაწევრება, შესახსრება, სახსარი; 2) სახსრის ღერძი / ცენტრი; ბრუნვის წერტილი (მუხლისა); ⌇ articulation basis ფონეტ. საარტიკულაციო ბაზა. [ მოკლე ვერსია ]

articulated harrow

articulator