argue verb [ʹɑ:gju:]

	1. (აგრ. with, against, about) კამათი (კამათობს), პაექრობა, დავა; what are you arguing about? რაზე კამათობთ? 2. დასაბუთება (˂და˃ასაბუთებს), არგუმენტირება, არგუმენტების მოყვანა; to argue against [in favour of] smth. არგუმენტების მოყვანა რაიმეს საწინააღმდეგოდ [სასარგებლოდ]; it does not argue much in your favour ეს არ მეტყველებს თქვენს სასარგებლოდ; to argue round and round the subject ღობე-ყორეს მოდება, უშინაარსოდ ლაპარაკი; 3. 1) (into) დარწმუნება (˂და˃არწმუნებს), დაჯერება; he argued me into accepting his proposal მან დამარწმუნა მიმეღო მისი წინადადება; 2) (out of) გადარწმუნება (˂გად˃აარწმუნებს), აზრის შეცვლევინება; to argue smb. out of an opinion ვისიმე გადარწმუნება, ვინმესთვის აზრის შეცვლევინება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. მტკიცება (ამტკიცებს); to argue that black is white მტკიცება, რომ შავი თეთრია; 5. მოწმობა (მოწმობს); his accent argues him (to be) a foreigner მისი გამოთქმა მოწმობს, რომ ის უცხოელია; 6. იურ. მოძვ. დადანაშაულება (˂და˃ადანაშაულებს), დამნაშავედ მიჩნევა; სასჯელის გამოტანა; ▭ to argue away მოსაზრების, შეპასუხების და ა.შ. მცდარობის / უსაფუძვლობის დამტკიცება (˂და˃ამტკიცებს). [ მოკლე ვერსია ]

arguably

argufy