appointment noun [əʹpɔɪntmənt]

	1. 1) დანიშვნა (თანამდებობაზე); appointment of trustees მეურვეების დანიშვნა; smb.ʹs appointment as ambassador [governor] ვინმეს ელჩად [გუბერნატორად] დანიშვნა; 2) სამხ. წოდების მინიჭება; 2. თანამდებობა, ადგილი, პოსტი; to have / to hold / an appointment as a professor [as an engineer] პროფესორის [ინჟინრის] თანამდებობის დაკავება / ქონა; to receive / to get, to obtain / an appointment თანამდებობის / ადგილის / პოსტის მიღება; 3. 1) შეხვედრა, პაემანი; to make [to have] an appointment for 6 oʹclock ʘ შეთანხმდნენ 6 საათზე შეხვედროდნენ ერთმანეთს; to keep [to break] an appointment პაემანზე მისვლა [მიუსვლელობა] (დათქმულ დროს / ადგილას); 2) მიღება (ექიმისა და ა.შ.); to have an appointment with the doctor ʘ ჩაწერილია ექიმთან მიღებაზე; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. pl 1) სახლის, სასტუმროს და ა.შ. მოწყობილობა / ავეჯი; 2) სამხ. აღჭურვილობის ნივთები; 3) ტექ. ფურნიტურა; 5. მოძვ. დანიშნულება, მითითება, განკარგულება; 6. მოძვ. ჯამაგირი, ხელფასი (ჩვეულ. სახელმწიფო მოხელისა); 7. სამკვიდრო ქონების განაწილება რწმუნებულებით; power / right / of appointment ქონების განკარგვის უფლება (ენიჭება პირს, რომელიც არ არის ქონების მესაკუთრე); ◇ midnight appointment ამერ. მთავრობის მიერ თავისი უფლებამოსილების შეწყვეტის წინ თანამდებობის პირთა დანიშვნა. [ მოკლე ვერსია ]

appointive

apportion