alpha noun [ʹælfə]

	1. 1) ალფა (ბერძნული ანბანის პირველი ასო Α, α); 2) გადატ. დასაწყისი; საწყისი; დასაბამი; წყარო; Alpha and Omega ალფა და ომეგა, თავი და ბოლო, ანი და ჰოე; არსი, ყველაზე არსებითი რამ; wheat is the Alpha and Omega of their diet ხორბალი მათი კვების ძირითადი პროდუქტია; 2. 1) სერიის პირველი წევრი (სამეცნიერო-ტექნიკურ კლასიფიკაციაში); 2) (A.) ასტრ. ალფა, α ვარსკვლავი, ამა თუ იმ თანავარსკვლავედის ძირითადი / ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი; Alpha Canis Majoris (α CMa) ალფა დიდი ქოფაკისა, α დიდი ქოფაკისა (დიდი ქოფაკის თანავარსკვლავედის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი); სირიუსი [იხ. აგრ. Sirius]; 3. ზოოლ. ალფა-ინდივიდი, დომინანტური ინდივიდი (იერარქიაში); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ზედს. მნიშვნ. ზოოლ. ერთი სქესის წარმომადგენლებს შორის დომინანტური ადგილი რომ უჭირავს (ჯოგში, ხროვაში და ა.შ.); alpha female ალფა მდედრი, ჯოგის, ხროვის და ა.შ. მთავარი მდედრი; ლიდერი / წინამძღოლი მდედრი (მატრიარქალურ ჯოგებში, ხროვებში და ა.შ.); ◇ alpha plus ≅ ფრიადი პლუსით. [ მოკლე ვერსია ]

alpestrine

alphabet I