accent I noun [ʹæksɛnt, -ənt]

	1. 1) მახვილი; to put the accent on the first [last] syllable მახვილის დასმა პირველ [ბოლო] მარცვალზე; 2) მახვილი, მახვილის ნიშანი; 2. წარმოთქმა, გამოთქმა; აქცენტი; კილო; to speak with a foreign [slight, strong] accent უცხოური [ოდნავი / ოდნავ შესამჩნევი, ძლიერი] აქცენტით ლაპარაკი; to speak with a perfect accent ა) ʘ კარგი წარმოთქმა აქვს; ბ) ʘ უაქცენტოდ ლაპარაკობს; 3. განმასხვავებელი / მთავარი ნიშანი; დამახასიათებელი თვისება; the accent of Beethoven ბეთჰოვენის მუსიკის თავისებურება; [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ხაზის გასმა, ყურადღების გამახვილება, გამოყოფა; to give accent to smth. რაიმესთვის ხაზის გასმა, რისამე გამოყოფა; 5. pl მოსართავი, გასაწყობი; a blue dress with white accents თეთრით გაწყობილი ცისფერი კაბა; 6. არქ. 1) სიტყვა ან წინადადება; 2) pl ენა, მეტყველება; 7. მუს. აქცენტი, მახვილი; 8. ლექსთ. რიტმული მახვილი; 9. მათ. ინდექსი. [ მოკლე ვერსია ]

accelerometer

accent II