abort II verb [əʹbɔ:t]

	1. 1) მუცლის მოშლა (მოეშლება) / მოწყვეტა, ნაადრევად შობა (მკვდარი ან სიცოცხლისუუნარო ემბრიონისა / ნაყოფისა); cows with brucellosis often abort ბრუცელოზით დაავადებულ ძროხებს ხშირად უწყდებათ მაკეობა; 2) აბორტის გაკეთება (˂გა˃აკეთებს, ˂გა˃უკეთებს); to abort a pregnancy ორსულობის შეწყვეტა, აბორტის გაკეთება; she aborted a 3-month-old fetus სამი თვის ნაყოფი მოიცილა; 2. მარცხის განცდა (განიცდის); our plans aborted გეგმები ჩაგვეფუშა; 3. მედ. ავადმყოფობის განვითარების საწყის სტადიაზე შეწყვეტა (˂შე˃წყვეტს; ˂შე˃წყდება); [ იხილეთ ყველა მნიშვნელობა ] 4. ბიოლ. 1) ʘ უნაყოფო / სტერილური გახდა; 2) განვითარების შეწყვეტა (˂შე˃წყვეტს), ʘ განუვითარებელი დარჩა (ითქმის ორგანოს შესახებ); 5. სპეც. 1) ავარიულად შეწყვეტა (˂შე˃წყვეტს), გაუქმება (გაფრენისა, გაშვებისა და ა.შ.); the bomber aborted from its mission ბომბდამშენი საბრძოლო გაფრენიდან მოხსნეს; 2) ავარიულად შეწყვეტა (˂შე˃წყდება), ჩაშლა (გაფრენისა, გაშვებისა და ა.შ.); გაჩერება, გაფუჭება (მექანიზმისა და ა.შ.); 6. ჩანასახშივე ჩახშობა (˂ჩა˃ახშობს), დასაწყისშივე შეწყვეტა / ჩაშლა (აჯანყებისა და ა.შ.); the troops aborted the uprising ჯარებმა აჯანყება დასაწყისშივე ჩაახშვეს. [ მოკლე ვერსია ]

abort I

aborted