B, b				‹‹ ‹ ... 141 142 143 144 145 ... › ››

	bonderization noun მეტალ. ბონდერიზაცია. bonderize verb მეტალ. ბონდერიზების მოხდენა (˂მო˃ახდენს), ბონდერიზება. bondhold noun ისტ. საბატონო ბეგარა; ბატონყმური დამოკიდებულება. bondholder¹ noun ეკონ. ობლიგაციების / ბონების მფლობელი; bondholders are... bondholder² noun ისტ. საბატონო ბეგარის გადამხდელი; ყმა. bonding noun ტექ. სამაგრი, კავშირი. bondmaid noun ისტ. ყმა (ქალი); მონა (ქალი), მხევალი. bondmaiden = bondmaid. bondman noun (pl -men [-mən]) ყმა, ვილანი; მონა (კაცი). bondservant noun ვინც ვალდებულია ანაზღაურების გარეშე იმუშაოს; აგრ. მონა. bondservice noun ანაზღაურების გარეშე მუშაობა; აგრ. მონობა. bondslave = bondman. bondsman noun (pl -men [-mən]) 1. = bondman; 2. თავდები. bond stone noun მშენ. ანკერის ქვა; შემაკავშირებელი ქვა. bone¹ I noun 1. 1) ძვალი; long [short, flat] bones ანატ. გრძელი... bone¹ II verb 1. ხორცის ძვლებისგან მოშორება (˂მო˃აშორებს), ფილეს... bone² verb სლ. 1. დაპატიმრება (˂და˃აპატიმრებს); 2. ქურდობა... bone³ verb გეოდ. ვიზირებით ნიველირების მოხდენა (˂მო˃ახდენს) /... bone ash noun ძვლის ნაცარი. bone bed noun გეოლ. ძვლის ბრექჩია, მღვიმის ბრექჩია. bone black noun ცხოველური ნახშირი; მწვარი ძვალი. bone coal noun ფიქლოვანი ან თიხოვანი ნახშირი. boned adjective 1. ამა თუ იმ სახის ძვლის მქონე; big (strong) boned... bone dry, bone-dry adjective 1. გამომშრალი, გამხმარი; now the riverbed is bone dry... bone dust = bonemeal. bonehead noun ამერ. სლ. სულელი, გონებაჩლუნგი, რეგვენი, ხისთავა... bone idle adjective საუბ. ზარმაცი; უსაქმური, მცონარა, უქნარა. bone lace noun ხელით ნაქსოვი მაქმანი. boneless adjective 1. უძვლო; 2. გადატ. უხერხემლო, სუსტი ნებისყოფისა. bone marrow noun ანატ. ძვლის ტვინი.
‹‹ ‹ ... 141 142 143 144 145 ... › ››