uproar noun [ʹʌprɔ:(r)]

	1. ხმაური, ხმაურიანი შეძახილები, ღრიანცელი; არეულობა, აურზაური; the house was in an uproar, with babies crying and people shouting სახლში ხმაური / ღრიანცელი იდგა – ბავშვები ტიროდნენ, უფროსები კი გაყვიროდნენ; the whole hall was in uproar after the announcement განცხადების შემდეგ სხდომათა დარბაზში ხმაური / აურზაური ატყდა; the assembly dissolved in uproar კრება აურზაურში / არეულობაში გადაიზარდა; 2. საყოველთაო პროტესტი / აღშფოთება; უკმაყოფილების საჯარო გამოხატვა; the article caused (an) uproar in the press სტატიამ პრესაში საყოველთაო აღშფოთება / უკმაყოფილო სტატიებისა და კომენტარების ტალღა გამოიწვია; the book caused an uproar in France ამ წიგნმა საფრანგეთში საყოველთაო აღშფოთება გამოიწვია.

uprising

uproarious