uppermost I adjective [ʹʌpəməʊst]

	1. ყველაზე ზედა; ყველაზე ზემოთ ან მაღლა განლაგებული, არსებული და ა.შ.; the uppermost layer სულ ზედა ფენა; the uppermost branches of the tree ხის ზედა / კენწეროს ახლოს მზარდი ტოტები; the office block's uppermost floors were engulfed with flames ოფისის შენობის ზედა სართულები ცეცხლის ალებში იყო გახვეული; the uppermost windows of the house სახლის ზედა / ზედა სართულების ფანჯრები; 2. უმთავრესი, უმნიშვნელოვანესი, უპირველესი; პრიორიტეტული; her father was uppermost in her mind ქალის გონებაში მამამისს უმთავრესი / უპირველესი ადგილი ეკავა.

upper deck

uppermost II